Salı, Ekim 25, 2011
Umut...
14 günlük Azra bebeğin mucizevi kurtuluşunu izlediğimden beri garibim. Sevinç gözyaşlarım durmuyor. Ama diğer yandan son günlerde yaşadığımız tüm acı olayları sıcacık evimde karnım tok her dakika Tanrıya şükrederek eylülün o mutlu ve umut dolu gözlerine bakarak anlamaya çalışıyorum. Ama yok kelimelerim kifayetsiz duygularım yerle bir... Söylenecek çok fazla şey yok, yapabildiğim tek şey bir yardım kolisine sığmış sıcak umutlar allah hepsinin yardımcısı olsun...
Gönderen zeynoo zaman: 10:58 AM
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)


0 yorum:
Yorum Gönder